از دیدگاه اهل سنت و ...

امام جواد در نظر شافعی

کمال الدین محمد بن طلحه ی شافعی درباره ی امام جواد علیه السلام چنین می نویسد: هذا محمد الثانی رفیع القدر، عظیم الشان، رفیع الذکر ما اتسعت له حلبات محالها، و لا امتدت له اوقات آجالها، بل قضت علیه الاقدار الإلهیه یقله بقائه فی الدنیا بحکمها و اسجالها فقل فی الدنیا مقامه عجل القدوم علیه لزیاره حمامه، فلم تطل بها مدته و لا امتدت فیها ایامه غیر [ صفحه ۳۵۰] ان الله جل و علا خصه بمنقبه متالفه فی مطالع التعظیم بارقه انوارها مرتفعه فی معارج التفضیل قیمه اقدارها بادیه لابصار ذوی الباصر بنیه منارها هادیه العقول اهل المعرفه آیه آثارها. [۳۸۶] . امام محمد تقی ابن الرضا محمد ثانی [۳۸۷] است، او قدر و مرتبه ای بلند دارد، نامش در افواه عوام و خواص مشهور است. سعه ی صدر، وسعت نظر، شیرینی کلام، جذابیت سخن رانی او، همه را جلب کرده است. اما متاسفانه مدت افاضاتش کم بود و سرنوشت چنین حکم می کرد که او در جوانی به روح کلیه الهی متصل گردد، نیروهای علم و فهم و دانش به قله مرتفع درایت و کیاست او نمی رسد، حکومت های علمی و قضاوت های اجتماعی او حکم قاطعی بود که بالاتر از آن نظریه امکان نداشت. مرغ بلند پرواز عقل و خرد به درجه ی رفیع دانش و بینش او نمی رسد. چه کوتاه بود زمان او؟! و چه بلند بود افادات او؟! او در همین مدت کوتاه مظهر قدرت علم و منقبت حق و مجمع فضیلت و کمال بود. سطوت و هیبت او به قدری بود که هر کس بدو می رسید ناخودآگاه سر تعظیم فرود می آورد و از اشعه ی انوار افاضات علمی او بهره مند می شد. او منبع دانش و بینش بود که هر تشنه کامی به او می رسید سیراب می شد و همچون منبع نوری بود که دل و دیده همه از او روشن می شد و عقل و ذهن بدو علم و معرفت می یافت.
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت امام محمد تقی جوادالائمه نوشته آقای حسین عماد زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *