از دیدگاه شعرا

در رثای امام جواد

فغان از گردش چرخ ستمگر
ستم ها کرده بر آل پیمبر
زده آتش گلستان نبیّ را
نموده در به در آل علیّ را
یکی در طوس و بعضی را به بغداد
نموده خون جگر از زهر بیداد
جواد، آن میوه باغ رسالت
ز کین مسموم شد، در شهر غربت
فتاده در میان حجره بی یار
نبودی مونس، او را و نه غمخوار
لب تشنه، نه فرزندی کنارش
نه غمخواری که باشد غمگسارش
جهان از داغ او ماتم سرا شد
جهانی زین مصیبت در نوا شد (۶۱)
الا ای آسمان از دیده، اشکِ خون به بار امشب
که رفت از دار فانی، حُجّت پروردگار امشب
نهم شمع هدایت، پیشوای شیعیان، او
دهد دور از وطن جان، بی معین و غمگسار امشب
برای کشتن سلطان دین، با زهر جان فرسا
زنی مأ مور شد، با امر خصمی نابکار امشب
فروغ دیده زهرا (تقیّ) چون مجتبی جدّش
به دست همسر خود، گشت مسموم و فکار امشب
در آغاز جوانی، از پی ارشاد مردم شد
شهید دین حقّ، مانند اجداد کبار امشب
گل گلزار احمد از جفای دختر مأمون
نهان گردد به خاک سرد و جاوید در مزار امشب
الا ای مظهر جود خدا، ما مستمندان را
ز خوان عام خود، محروم از رحمت مدار امشب (۶۲)
برگرفته از کتاب دانستنیهای امام جواد علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *