محل دفن

محل دفن امام جواد

امام کاظم در ایامی که در شهر بغداد بود زمینی را در قبرستان قریش خرید تا در آن دفن شود، پس از شهادت آن حضرت در آن زمین دفن شد، امام جواد علیه السلام پشت قبر جدش در آن محل دفن گردید، این بقعه در طول زمان دچار مصیبتهای بسیاری گردیده که به اختصار بدان میپردازیم : پس از دفن این دو بزرگوار در زمانی که برای ما مشخص نیست برای قبر آنان مقبرهای ساخته شد و به کاظمین معروف گردید، پس از مدتی خانههایی کنار آن بنا گردید تا اینکه به عنوان دهکدهای در کنار شهر بغداد تلقی شد، اما زیارت آن دو بزرگوار در محیط ترس و وحشت انجام میگرفت، تا اینکه در دوران دیالمه ترس برداشته شد و شیعیان برای زیارت هجوم آوردند. در سال ۳۳۶ هجری معزالدوله احمد بن بویه دستور تجدید بنای مقبره را داد، و صحن و سرا برای آن ایجاد شد، و برای تامین حفاظت و سائر امور ترتیباتی اتخاذ گردید، در سال ۳۶۹ هجری عضدالدوله دستور تعمیر مجدد آن را داد. در سال ۴۴۳ هجری آشوب بزرگی در شهر بغداد بین شیعیان و اهل سنت صورت گرفت که موجب هتک حرمت مقبرهی آن دو بزرگوار و غارت آنجا شد، و در پایان ضریح و مقبرهی آن خلیفهی الهی سوزانده شد، و قصد داشتند قبر ایشان را نبش کرده و جنازه را به محل دیگری منتقل کنند که قدرت بر این امر را نیافتند، در سال ۴۴۶ هجری مقبرهی ایشان تجدید بنا شد، در سال ۴۹۰ هجری ابوالفضل اسعد بن موسی قمی یکی از وزرای سلجوقیان دستور تعمیر آن محل و ساخت ضریح و صحن در اطراف آن را داد. در سال ۵۱۷ هجری در زمان حکومت مسترشد عباسی مجددا مخالفان به مقبرهی آن بزرگوار هجوم آورده و تمامی آنچه در آنجا بود را به غارت بردند، ساختمانها را تخریب کردند، در سال ۵۷۵ هجری مستضیء بامرالله عباسی مرد، و پسرش ناصر دینالله که از دوستان اهل بیت علیهم السلام بود به خلافت رسید، و دستور تعمیر مجدد آنجا را داد. در ایام خلافت ظاهر بامرالله پسر ناصر دینالله عباسی آتشسوزی بزرگی در قبر آن دو بزرگوار اتفاق افتاد که همه چیز را سوزاند، و پس از آن ظاهر بامرالله دستور تعمیر آن را داد، و پس از مرگش پسرش مستنصربالله تعمیرات آنجا را تکمیل کرد، در خلال این سالها گاه رودخانهی دجله طغیان میکرد و خساراتی را به بار میآورد. در سال ۹۶۶ هجری شاه اسماعیل صفوی ساختمانهای آنجا را تجدید بنا کرد، و مسجد معروف به جامع صفوی را در آنجا ایجاد نمود، در سال ۱۰۴۷ هجری سلطان عثمانی مراد چهارم بر مقبرهی آن بزرگوار هجوم آورد و دست به غارت زد. در سال ۱۲۱۱ هجری سلطان محمد شاه قاجار دستور تجدید بنا و ساخت بناهای جدید در اطراف آن را داد، در سال ۱۲۸۷ ناصرالدین شاه قاجار ضریح جدیدی بر مقبره نهاد، و در سال ۱۲۹۳ فرهاد میرزا عموی ناصرالدین شاه دستور تخریب ساختمانهای گذشته و ساخت بناهای جدید را داد. در طول این سالها گروهی از بزرگان در کنار آن دو بزرگوار دفن شدند، که میتوان از شیخ مفید و شیخ طوسی نام برد.
برگرفته از کتاب صحیفه امام جواد علیه السلام نوشته: جواد قیومی اصفهانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *