سیره عملی و رفتاری

قاطعیت امام جواد در طرد افراد ناصالح

یکی از خطراتی که همیشه بزرگان و رهبران یک مذهب یا کشور را تهدید میکند، وجود اطرافیان ناصالح است که به خاطر
اغراض انحرافی، مادی یا اعتقادی پیرامون بزرگان را گرفته، بین آنان و مردم فاصله ایجاد میکنند و معمولا راههای ارتباطی آنان را
با مردم قطع میکنند. اگر بزرگان مواظب این گونه افراد نباشند، چه بسا زیانهای جبران ناپذیری به بار خواهد آمد که جبران آن
مشکل است. در زمان امام جواد (علیه السلام) نیز این گونه افراد با سوء استفاده از کمی سن امام، به خیال خود فکر میکردند
میتوانند بر امور امام مسلط شوند و هر طور که خواستند، عمل کنند. امام این خطر را احساس کرد و بی هیچ اغماضی آنان را طرد
کرد. ابوالعمر، جعفر بن واقد و هاشم بن ابیهاشم در شمار این افراد جای داشتند. امام درباره آنان فرمود: خداوند آنان را لعنت
کند؛ زیرا به اسم ما از مردم اخاذی میکنند و ما را وسیله دنیای خود قرار دادهاند.
برگرفته از کتاب امام جواد تجسم صلابت نوشته: شمس الله صفرلکی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *