معجزات و کرامات

امام جواد و سزای شهادت دروغ

حضرت امام جواد علیه السلام فرمود: به تاخیر انداختن توبه فریب است.
منقول است که جماعتی از غمازان تبه کار و سیه روزگار، نامه ها برای معتصم خلیفه نوشتند که امام محمد تقی علیه السلام اراده خروج نموده اگر در مقام دفع آن برنیایی مملکت تو فاسد گردد. پس معتصم به وزرای خود گفت: گواه باشید که محمد بن علی علیه السلام اراده خروج کرده، اگر از من ضرری به او برسد، معذور خواهم بود. پس آن حضرت را به مجلس خود احضار نمود و گفت: ای اباجعفر علیه السلام! شنیده ام تو اراده خروج داری؟ حضرت فرمود: به خدا قسم که هیچ از آن که گفتی از من صدور نیافته. معتصم گفت: آن جماعتی که به من این خبر را داده اند، حاضرند در حضور تو شهادت بدهند. حضرت فرمود: بسیار نیکوست که در مقام تحقیق این سخن معلوم گردد. پس آن جماعت را حاضر کردند، در آن وقت که برای این امر تحقیق می شد، در میان شکاف کوهی نشسته بودند، چون آن جماعت حاضر شدند و ادای شهادت نمودند که امام محمد تقی علیه السلام اراده خروج دارد و ما این سخن را از توابع و غلامانت شنیده ایم. آن حضرت در آن حال دست نیاز به درگاه حضرت ایزد متعال برداشت و گفت:
الهی این جماعت دروغ گفتند و در شهادت به طریق کذب و خلاف رفته اند، عذرشان را قبول نکن و در همین ساعت ایشان را به سزای خود برسان.
راوی گوید: در همان لحظه کوه از دو طرف به لرزه درآمد و از اطراف به آن جماعت روی نهاد و هر یک از ایشان که بر پای می ایستادند به روی می افتادند. چون معتصم این حال را مشاهده کرد، نهایت خوف و وحشت به او دست داد و زبان به عذرخواهی گشود و بعد، از آن حضرت التماس دعا برای رفع آن بلای عظیم کرد. سپس آن حضرت دست به دعا برداشته و گفت: الهی! تو می دانی که این جماعت دشمنان تو و رسول خود و اولاد رسول تو هستند. جزای ایشان را برای قیامت بگذار. در همان لحظه آن بلا رفع شد و صدق گفتار آن حضرت و خلاف و دشمنی آن جماعت ظاهر گردید.
—————————————————————————————————————————————–
منبع: معجزات امام جواد؛ الله اکبرپور؛ نشر الف چاپ دوم ۱۳۸۴٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام جواد علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *