آرشیو از دیدگاه شعرا

شب جوونمرگ خونواده شب شهادت آقام جواده شکر خدا که حضرت زهرا اجازه ی نوکریم و داده به کجا بروم به جز این سراتحت مرحمت پسر رضا ۲ تو امیر […]

ادامه ...

زاده زهرا میان حجره افغان مى ‏کنددر دل با کردگار حى سبحان مى‏ کند بس که جان سوز است آه وناله آن شاه دینشعله بر جان مى ‏زند دل را […]

ادامه ...

این پسر محتضری که پدرش نیست فرق میان شب تار و سحرش نیست بسکه هلهله است زحجره خبرش نیستغیر شعله بر تمامی جگرش نیست بهر عطش آب بجز چشم ترش […]

ادامه ...

آتش زند به قلب همه، سوز داغ توشد در اشک اهل ولا، چلچراغ تو اى یادگار فاطمه، اى حجت نهمگیرد زلال اشک من امشب به سراغ تو دیدى به عمر […]

ادامه ...

زهر آن چنان شرر زده بر جسم و جان منکز تن ربوده یکسره تاب وتوان من من در دیار غربت و دل خسته جان نزاربا من چه کرد همسر نامهربان […]

ادامه ...

بسوزم از جفاى همسر و زهر جفا مادرشرر افکنده زهرکینه از سر تا بپا مادر جوادم من ه بر هر درد بى درمان دوایم منولى درد مرا گویا نمى ‏باشد […]

ادامه ...

کسی خبر نشد از غربت نهانی مننیامده به سرم بهر هم زبانی من فقط غریب مدینه غم مرا فهمدکه همسرم شده در خانه خصم جانی من کجایی ای پدرم؟ حال […]

ادامه ...

شرار زهر قاتل سر زند از جسم و از جانمکسی بر من نمی گرید به غیر از چشم گریانم من از دوران طفلی تا جوانی خون دل خوردمکه از هر […]

ادامه ...

نه تنها این دل ما بر جواد ابن رضا سوزدکه بر احوال او جان تمام ماسوا سوزد از آن آتش که زد زهر ستم بر جان آن مولافلک نالد ملک […]

ادامه ...

افتاده بر خاک حجره تنها آهِ جگر سوزی دارد آقا قاتل چه می خندد از بی رحمی ذکر عطش دارد ابن الزهرا سر به روی خاک حجره می گذارد، وایبا […]

ادامه ...