آرشیو مولودی، مدایح و مراثی
-
0
اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – هر دم هزار نوبت جان از بدن برآید
هر دم هزار نوبت جان از بدن برآیدتا آه سینه سوزى از قلب من برآید بس کوه غصه بردم بس خون دل که خوردمگویى که از لبم خون جاى سخن […] -
0
اشعار میلاد امام جواد (ع) – ای که عالم ز تو فروزان است
ای که عالم ز تو فروزان استای که جامت به دست مستان است می، ز جام ولای تو نوشمچون ولای تو عین عرفان است یا جواد الائمه ادرکنیاین دل من […] -
0
اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – دستای خورشید رو به آسمونه
دستای خورشید رو به آسمونه داره نوای غریبی می خونه حالش چه زار و دلش بی قراره حتی توون نشستن نداره وای ، جگر پاره پاره دهان خونوای ، رُخش […] -
0
اشعار عرفانی درباره حضرت جواد
شیخ محمد علی موذن خراسانی عرفا در کتاب تحفه عباسی فرماید: امام بحق بعد از حضرت امام رضا (ع) پسرش امام محمد تقی است. – آن که دل به عشق […] -
0
اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – ز سوز غم پر پروانه می سوخت
ز سوز غم پر پروانه می سوختز داغ لاله ای گلخانه می سوخت وجودش را شرر زد آشنائیکه از جورش دل بیگانه می سوخت بنوشید آب از پیمانه ی زهردل […] -
0
قصیده در مدیحه و رثای حضرت جواد الائمه ا
زهی جمال مبارک که از طریق کمال فزون ز مهر منیرش تجلی است و جلال یگانه گوهر دریای دانش و حکمت بحار جود وعطایا و کعبه آمال به خلق وخوی […] -
0
مولودی – ولادت امام جواد (ع) – مولا جواد ابن الرضا
مولودی مناسبت: ولادت امام جواد علیه السلام مداح: محمد رضا طاهری عنوان: مولا جواد ابن الرضا مولا جواد ابن الرضا من سائل کوی تو هستم از ساقر عشق تو مستم […] -
0
اشعار میلاد امام جواد (ع) – امشب بهشت ارزو را باز کردند
امشب بهشت ارزو را باز کردندسرى زاسرار مگو را باز کردند خم خانه توحید را در برگشودنداز چهارده خم یک خم دیگر گشودند مستان صافى دل که قدسى نام دارندکوثر […] -
0
اشعار میلاد امام جواد (ع) – روزی که روی نفس خودم پا گذاشتم
روزی که روی نفس خودم پا گذاشتمدل را به پشت خانه ی تو جا گذاشتم بیمار چشم تو دل من گشت و بعد از آنیک سو دگر طریق مداوا گذاشتم […] -
0
اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – بسوز ای دل، ز داغ جواد الائمه
بسوز ای دل، ز داغ جواد الائمه شده شب عزای جواد الائمه واویلا صد واویلا۲فاطمه دیده گریان، برای جواد است نخل ایمان فتاده، در خاک بغداد استواویلا صد واویلا۲