آرشیو دیدگاه شعرا

آنکه عمری داغ زهرا شعله زد بر پیکرشریخت از روز ازل باران ماتم بر سرش نخل امید رضا بود و به باغ احمدیدست ظلمی زد شراره بر همه برگ و […]

ادامه ...

گلهاى زهرا شد همه پرپر ز بیداددر کربلا و سامرا، در طوس و بغداد نالد همیشه بلبل، از داغ این همه گلبقیه الله، آجرک الله بغداد یک بار دگر در […]

ادامه ...

خیری که ز آشنا ندیده این مردای کاش غریبه ای به دادش برسد آهسته خبر کنید بابایش راتا لحظه ی آخر جوادش برسد گویید به آقای خراسان از پاانگار عصای […]

ادامه ...

گشته ای مردم، پژمرده و پرپر لاله ی سرخِ گلشنِ حیدر در میانِ حجره دست و پا می زد با لبِ عطشان ناله ها می زد از جفای آن بد […]

ادامه ...

ادامه ...

واویلتا ، واویلتا ، جواد الائمه »پروانه وار ، با اشک و آه ، می ریزه بال و پر قلبش خونه ، بی سامونه ، از جفای همسربراش موندن تو […]

ادامه ...

از بس که پای تا سرم آتش گرفت و سوختشیرازه های پیکرم آتش گرفت و سوخت آتش ز جان سوخته ام شعله می کشداز آن زمان که مادرم آتش گرفت […]

ادامه ...

چشمای آسمونیا مثه دریاس سینه ی اهل جنت خدا غوغاس نوحه ی دسته ی فرشته های عرش آه و واویلتای حضرت زهراس دوباره رو قلب پاک مادرنشسته داغ علی اکبر […]

ادامه ...

شعر در مدح امام جواد (ع) – جواد فیض من جواد فیض ، هم بر اولین ، هم اخرینم باء بسم الله خلقت ، روح رب العالمینم در حضور حق […]

ادامه ...

کسی خبر نشد از غربت نهانی مننیامده به سرم بهر هم زبانی من فقط غریب مدینه غم مرا فهمدکه همسرم شده در خانه خصم جانی من کجایی ای پدرم؟ حال […]

ادامه ...