آرشیو از دیدگاه شعرا

تو که بس ملک جاودان داری لامکانی، کجا مکان داری آنچه در خاک تیره میروید آگهی از قیامشان داری گوی چوگان توست ملک وجود رایت حسن دلستان داری خوش خرامان […]

ادامه ...

دل را پر از ترنُّم یا ربَّنا کنیدآئینه وار خوبیُّ و بد را جدا کنید توشه برای روز مبادا سَوا کنیدبا کیمیا مس دل خود را طلا کنید باب ُ […]

ادامه ...

شرر خیزد ز آهم گر زنم فریاد مادر جانغریبانه فغان دارم از این بیداد مادر جانشبیه تو جوان بودم ولیکن زود افسردمخزان داده بهار عمر من برباد مادر جانز سوز […]

ادامه ...

آتش زهر اگر شعله به پیکر میزدشعله بر جان و دلش یار ستمگر میزد نوجوان بود ولی سیر دل از زندگی اشبسکه آذربه دلش یار ستمگر میزد گله از دشمنی […]

ادامه ...

خیری که ز آشنا ندیده این مردای کاش غریبه ای به دادش برسد آهسته خبر کنید بابایش راتا لحظه ی آخر جوادش برسد گویید به آقای خراسان از پاانگار عصای […]

ادامه ...

دردامو به کی بگم من اشک تو چشمام حلقه بستههمسرم پشت در و منتظر مرگم نشسته جگرم می سوزه از تشنگی و قلبم کبابهیه کمی آب ، بخدا آب دادن […]

ادامه ...

شعر در مدح امام جواد (ع) – دست حق در آستین من ان زینت ده عرش برینم که جا داده خدا اندر زمینم امام مقتدای کائناتم به امر ذات رب […]

ادامه ...

از من گرفته همسر من خورد و خواب رازهر جفا زجان ودلم برده تاب راوای از عناد دختر مأمون که از جفامسموم کرد زاده خیر المئاب راتنها نه جان من […]

ادامه ...

خسته و دلشکسته و زارمگره افتاده است در کارم جز به کویت کجا پناه آرمیا جواد الا ئمه ادرکنی ای که روح عبادتی ما راعذر خواه قیامتی ما را جان […]

ادامه ...

آتش زدند از کین دل، اهل ولا را، اهل ولا راکشتند و از زهر جفا، ابن الرضا را، ابن الرضا را آه و وا ویلا ، آه و وا ویلاکرببلا […]

ادامه ...