آرشیو از دیدگاه شعرا

پور معین الضّعفا دل سُکّان سما مایلتجان که ندارد به خدا در ره عشق و وفا قابلت ای همه عالم به فدات تو جوادی و همه سائلتلطف و عطا یا […]

ادامه ...

ای انس و جان گدای تو یا حضرت جوادشرمنده ی عطای تو یا حضرت جواد دائم ز کار خلق گره باز می‌کنددست گره ‌گشای تو یا حضرت جواد زیباترین دعای […]

ادامه ...

منکه پرپر می‌زنم لب تشنه کنجِ لانه‌امبر علی موسی الرضا من نوگلی درّدانه‌ام کس جوابم را ندادجسمِ من از پا فتاد همسرم شد قاتلممن جوادم من جواد یا جواد بن […]

ادامه ...

باز شبیه شب بارانی امزاده ی دریایم و طوفانی ام مثل اویس از قرن آواره امدر پی یاران خراسانی ام عاشقی ام را همه فهمیده اندمهر شده مهر به پیشانی […]

ادامه ...

آسمان اشک شوق می باریدعشق روی زمین قدم می زد دست باران به شانه ها می خورد خلوت باغ را بهم می زد اسکله بر افق تبسم کردموج و ساحل […]

ادامه ...

به دیوار قفس بشکسته ام بال و پر خود رازدم تنـهای تنـها ناله های آخر خود را درون شعله همچون شمع سوزان آتشی دارمکه آبم کرده و آتش زده پا […]

ادامه ...

اى در جوانى کشته ‏ى، زهر جفا، ابن الرضاگشته ‏ى قتیل جرعه‏ ى، جام بلا، ابن الرضا اى در میان شهر غم، مظلوم و تنها و غریبمسموم زهر کین و […]

ادامه ...

دردامو به کی بگم من اشک تو چشمام حلقه بستههمسرم پشت در و منتظر مرگم نشسته جگرم می سوزه از تشنگی و قلبم کبابهیه کمی آب ، بخدا آب دادن […]

ادامه ...

زهر آن چنان شرر زده بر جسم و جان منکز تن ربوده یکسره تاب وتوان من من در دیار غربت و دل خسته جان نزاربا من چه کرد همسر نامهربان […]

ادامه ...

داره نفس نفس می زنه آقا میون حجره تنها می زنه پر به سوی آسمونا به پیش چشم زهرا سلام الله علیها وامصیبتا یار بی وفا زهر جفا ای خدا […]

ادامه ...