آرشیو دیدگاه شعرا

از جفاى همسر بى مهر فریاد اى پدرکز دل و جانم برآورده است فریاد اى پدر در جوانى گوهر عمر مرا از من گرفتتا که مامون دختر خود را به […]

ادامه ...

گشته ای مردم، پژمرده و پرپر لاله ی سرخِ گلشنِ حیدر در میانِ حجره دست و پا می زد با لبِ عطشان ناله ها می زد از جفای آن بد […]

ادامه ...

مظهـر اسمـاء رب العالمیـنهسـت در عالـم جواد العارفیـن هست در حسن و ملاحت بی نظیـراسمـان وحـی را باشـد بشیـر نور چشمان علی موسـی الرضـاای پناه خلـق و جملـه ماسـوی کشتی […]

ادامه ...

آیات تشنگی است سرود زبان منمرثیه های داغ عطش ترجمان من جز آیه های درد، ترنم نمی کنمیعنی که زهر برده تمام توان من سوز عطش گلوی مرا زخم کرده […]

ادامه ...

اگرچه دیده در خون نشسته اش تر بوددوچشم بی رمقش نیمه باز بردربود میان حجره به گریه نفس نفس میزدعزیز فاطمه زخمی ترین کبوتربود زبسکه برکف این حجره دستُ پازده […]

ادامه ...

آتیشی افتاده به جونم می بره تشنگی امونم با لب تشنه توی حجره روضه جدمو می خونم رو خاک حجره سر می ذارم آخه من محرمی ندارم که بشه بر […]

ادامه ...

ارض و سما پر از ، سوز آه من شدحجره ی در بسته ، قتلگاه من شد بر جفای دشمنان مبتلایم من غریبم جواد بن الرّضایم واویلا واویلا آه و […]

ادامه ...

بابا بیا جان کندن من را نظر کنبابا بیا فکری به حال این پسر کن از درد صورت می کشم بر خاک حجرهخاکی تماشای رخ قرص قمر کن خورشید می […]

ادامه ...

بسوزم از جفای همسر و زهر جفا مادرشرر افکنده زهر کینه از سر تا بپا مادر جوادم من که بر هر درد بی درمان دوایم منولی درد مرا گویا نمی […]

ادامه ...

من جواد بن العلی موسی الرضا هستمهمچو بابایم غریب چشم از جهان بستم در حجره افتادمبابا برس دادم بابا رضا جانم (۴)ای خدا زاری و ناله حاصلم گشته با چه […]

ادامه ...