آرشیو دیدگاه شعرا

ای دل تو بخوان تاکه غریبانه بگرییمبا چشم تر از غربت جانانه بگرییم با یاد گل روی عزیز دل زهراشمعی شده در ماتم پروانه بگرییم ای نور دل حضرت ارباب، […]

ادامه ...

جز پر در این قفس نماندهدیگر مرا نفس نمانده زخمی ترین کبوتر این روزگارمبی هم نفس در این قفس جان می سپارم با این دل شکستهمجروح و زار و خسته […]

ادامه ...

ای دل تو بخوان تا که غریبانه بگرییمبا چشم تر از غربت جانانه بگرییم با یاد گل روی عزیز دل زهراشمعی شده در ماتم پروانه بگرییم ای نور دل حضرت […]

ادامه ...

ادامه ...

«تنت به ناز طبیبان نیازمند مبادوجود نازکت آزرده گزند مباد» شنیده ام که گدا موج می زند به درتسرای جود تو خالی ز مستمند مباد تو خود مراد منی، پس […]

ادامه ...

عاشقی را به وجد می آرییوسفانه تبسمی داری به کدامین ملیح رفتی کهچهره ای سبز و گندمی داری؟ وصف آیینه کار شاعر نیستاز لب خود شنیدنی هستی دوست دارم خودت […]

ادامه ...

گشته ای مردم، پژمرده و پرپر لاله ی سرخِ گلشنِ حیدر در میانِ حجره دست و پا می زد با لبِ عطشان ناله ها می زد از جفای آن بد […]

ادامه ...

بابا رضا بیا نفس آخر من استسوزان میان تب همه ی پیکر من است تا آه می کشم ز لبم لاله می چکدیک باغ سرخ رنگ به دور و بر […]

ادامه ...

ز پشت پاره های ابرا تو آسمونا یه ماه بی قرینه یکباره میشه پیدا دَرای آسمونا واشد به روی دنیا عکس خدا شده باز به خاکیان هویدا مولا به خنده […]

ادامه ...

بر روی خاک حجره ای مردیبی رمق، بی شکیب افتاده باز تاریخ میشود تکراریک امام غریب افتاده جگرش از عطش چه میسوزدچون پرستوی پرشکسته شده بسکه فریادکرده “واعطشایاس زهراچقدر خسته […]

ادامه ...