آرشیو دیدگاه شعرا

عزای جواد الائمّه رسیده ناله دارد مادری قامت خمیده واویلا واویلا…در دلها گشته به پا شور قیامت یا حجّت بن الحسن سرت سلامتواویلا واویلا… زهرِ کینه زد آتش بر جسم […]

ادامه ...

من که پرپر می زنم ، تشنه لب در لانه ام بر علی موسی الرضا من گل یک دانه ام من جوادم جان بدادم تشنه لب در لانه امهمسر بیگانه […]

ادامه ...

ادامه ...

تکان گریه ی سختی به شانه ها دادیبهانه دست جگرهای چشم ما دادی اجازه داد نگاهت که عاشقت باشمجواز نوکریِ امشب مرا دادی “حسین” گفتنت آقا؛ دلیل تشنگی استبه لب […]

ادامه ...

مژده ای یاران نگار آمد نگار آمد نگاربر تن هستی قرار آمد قرار آمد قرار غنچه ی زهرا به بار آمد به بار آمد به بارعالم از یک گل بهار […]

ادامه ...

خیری که ز آشنا ندیده این مردای کاش غریبه ای به دادش برسد آهسته خبر کنید بابایش راتا لحظه ی آخر جوادش برسد گویید به آقای خراسان از پاانگار عصای […]

ادامه ...

ای جواد ای گل گلزار رسولای جگر گوشه ی زهرای بتول ای گل پر پر بستان ولاای تو خونین جگر از زهر جفا یاد روی تو چراغ دل ماستمهر روی […]

ادامه ...

معبود من خدای من ای حیّ داورمدیگر به لب رسیده نفس های آخرم همچون رضا به حجره ی در بسته جان دهمدر شهر غربت از پدرم ارث می برم در […]

ادامه ...

سوخت از زهر هلاهل جگرم مادر جانتیره شد روز به پیش نظرم مادر جان من در این حجره ‏ى در بسته خود مى ‏پیچمکس نداند که چه آمد به سرم […]

ادامه ...

شد امشب از رخ ابن الرضا چشم رضا روشنچنان که چشم احمد شد ز روى مرتضى روشن به چشم دل تماشا کن که هم چون اهل دل بینىز نور کبریایى […]

ادامه ...