آرشیو دیدگاه شعرا

بر خاک حجره ، سر می گذارم تنهای تنها جان می سپارم قاتل مرا کشت با کام عطشان بابا رضا جان ، بابا رضا جان بابا رضا جان ، بابا […]

ادامه ...

افتاده بر خاک حجره تنها آهِ جگر سوزی دارد آقا قاتل چه می خندد از بی رحمی ذکر عطش دارد ابن الزهرا سر به روی خاک حجره می گذارد، وایبا […]

ادامه ...

هرگاه قصد روى تو ابن الرضا کنمبا نام تو خداى دلم را صدا کنم گویند جود توست فزون از جوادهابا ذکر یا جواد دلت را رضا کنم بى‏طعم‏چشمهاى‏توعاشق‏نمى‏شدمکاش اى حبیب […]

ادامه ...

چو لاله خونجگر شد از زهرجفا جواد اهل بیت گل باغ رضا ز سوز تشنگی کشد پا بر زمینبه چشمش اشک غم به لب دارد نوا کند این زمزمه بیا […]

ادامه ...

سلام من به نور عین زهراجواد ، ماه کاظمین زهرا سلام من به غربت حریمشبه کاظمین و صاحب کریمش سلام من به قلب بیقرارشکه سوخته ز یار نابکارش سلام من […]

ادامه ...

دل من را اسیر تو کردهجلوه هایی که دم به دم داری حضرت عشق! حضرت باران!در دل خسته ام حرم داری در هوای زیارت حرمتدر به در می شویم مثل […]

ادامه ...

چشمای آسمونیا مثه دریاس سینه ی اهل جنت خدا غوغاس نوحه ی دسته ی فرشته های عرش آه و واویلتای حضرت زهراس دوباره رو قلب پاک مادرنشسته داغ علی اکبر […]

ادامه ...

دارد از آه پر از درد خبر می ریزدلخته لخته وسط حجره جگر می ریزد آنقدر روی زمین جای پر زخمی هستآسمان نذر غمش یک دهه پر می ریزد آب […]

ادامه ...

شهادت باب المراد استمصیبت خیرالعباد است عزای حضرت جواد استوا اماما وا شهیدا کشتند حجت خدا رامولای ما ابن الرضا را کردند تازه داغ ما راوا اماما وا شهیدا ای […]

ادامه ...

معبود من خدای من ای حیّ داورمدیگر به لب رسیده نفس های آخرم همچون رضا به حجره ی در بسته جان دهمدر شهر غربت از پدرم ارث می برم در […]

ادامه ...