آرشیو دیدگاه شعرا

شب طلوع صبح سعادت دعای آقام شـده اجـابتپر می‌زنن تا عرش مدینه ملائکه با شـوق زیـارت روح کرامتهکوثر رحمته جبرئیل امشب با ذکر یارب دور و برش می سوزونه عودمی […]

ادامه ...

بسوزم از جفاى همسر و زهر جفا مادرشرر افکنده زهرکینه از سر تا بپا مادر جوادم من ه بر هر درد بى درمان دوایم منولى درد مرا گویا نمى ‏باشد […]

ادامه ...

آن کس منم کى آل نبى را ثنا کنمبر دوستان احمد و حیدر دعا کنم راهى که نهى کرد پیغمبر بدان شدنآن راه را و رهبر آن ره رها کنم […]

ادامه ...

پس غریبی دروطن تکرار شدشمع بودن سوختن تکرار شد یک حسین تشنه در هنگام زهربعد از آن صدها حسن تکرار شد چونکه “ام الفضل” “ام الرّذل” گشتباز نامردی زن تکرار […]

ادامه ...

بر خاک حجره ، سر می گذارم تنهای تنها جان می سپارم قاتل مرا کشت با کام عطشان بابا رضا جان ، بابا رضا جان بابا رضا جان ، بابا […]

ادامه ...

آن روز کاظمین چو بازار شام شددنیا برای بار نهم بی امام شد دجله که دیگر آبروی رفته هم نداشتآنقدر اشک ریخت که چشمش تمام شد جنت وزید و حُجره […]

ادامه ...

تو جواد ابن الرضایی تو امیر قلب مایی محض روی نوکر امشب کن به حالم یک نگاهی تویی یار وامیر ما ببین تو دست این گدا شاد شادم زمقدمت گل […]

ادامه ...

من ماه عالمینم خورشید کاظمینم نور دل حسینمنور دل حسینم بابا رضا کجایی می سوزم از جدایی در حجره جان سپارم در حال احتضارم من همدمی ندارم من همدمی ندارم […]

ادامه ...

ای انس و جان گدای تو یا حضرت جوادشرمنده ی عطای تو یا حضرت جواد دائم ز کار خلق گره باز می‌کنددست گره ‌گشای تو یا حضرت جواد زیباترین دعای […]

ادامه ...

گم شد میان هلهله سوز صدایتلبخند آمد در جواب ناله‌هایت فصل بهارت طعمه‌ی پاییز می‌شدآری اجابت بود پایان دعایت مظلومیت مثل عمویت حد ندارددر خانه هم یاری نداری جز خدایت […]

ادامه ...