آرشیو دیدگاه شعرا

ای مرگ مدد کن که من زار بمیرمای زهر خلاصم کن و بگذار بمیرم بگذار در این خانه که غمخانه ی من بودتنها و غریب از ستم یار بمیرم بگذار […]

ادامه ...

سوخت از زهر هلاهل جگرم مادر جانتیره شد روز به پیش نظرم مادر جان من در این حجره ‏ى در بسته خود مى ‏پیچمکس نداند که چه آمد به سرم […]

ادامه ...

از شـرار زهـر کـیـنـه پـیـکـرم آتـش گـرفـت از جـفـای همسـرم خـاکـستـرم آتـش گـرفـت هـمـدم نـا آشنـایـم قـاتـل جـانـم شـده از جسـارت هـای او پـا تـا سـرم آتـش گـرفـت بـا کـنیـزان […]

ادامه ...

کشتند بیگنه، خلف بوتراب رانهم امام و نوگل ختمى مآب را ام الفضول فتنه ایام، ام الفضلاز ریشه کند ریشه ‏ى فصل الخطاب را مى‏ خواست ام الفضل، که ‏ام […]

ادامه ...

هرچند که زخم جگرش خوب نشدصد شکر لبش شکسته از چوب نشد هر چند به روی بام افتاد ولیمانند حسین تنش لگد کوب نشد جان دارد و زیر آفتاب افتادهلب […]

ادامه ...

آتش زند به قلب همه، سوز داغ توشد در اشک اهل ولا، چلچراغ تو اى یادگار فاطمه، اى حجت نهمگیرد زلال اشک من امشب به سراغ تو دیدى به عمر […]

ادامه ...

شب طلوع صبح سعادتدعای آقام شـده اجـابت پر می‌زنن تا عرش مدینهملائکه با شـوق زیـارت روح کرامته ، کوثر رحمتهجبرئیل امشب با ذکر یارب دور و برش می سوزونه عود […]

ادامه ...

ادامه ...

دربهارزندگی بایدزدنیاپرکشمباده ای راپرزخون،ازدست دشمن سرکشم من که هستم ازتبارمصطفی وبوتراببایدم بردوش خودبارغم مادرکشم کاش میشدملامتگرفقط بیگانه بودمنکه هرچه میکشم ازجوراین همسرکشم من جوادم!جزکرم چیزی مجو ازدرگهممنکه دستم رابسی برماه […]

ادامه ...

مسموم زهر ظلم و جفایم غریب بغداد ، ابن الرضایم آه ، سوزد این دلم که همسر من ، شده قاتلم آه ، آه و واویلا****** در کنج حجره جان […]

ادامه ...