آرشیو دیدگاه شعرا

مسموم زهر ظلم و جفایم غریب بغداد ، ابن الرضایم آه ، سوزد این دلم که همسر من ، شده قاتلم آه ، آه و واویلا****** در کنج حجره جان […]

ادامه ...

بی قرارم شده جاری ز نظر اشک روانمبا که گویم که شده همسر من قاتل جانم ای مادر کجایی مردم از جدایی ۲یا زهرا من غریبم وای یا زهرا من […]

ادامه ...

دل من را اسیر تو کردهجلوه هایی که دم به دم داری حضرت عشق! حضرت باران!در دل خسته ام حرم داری در هوای زیارت حرمتدر به در می شویم مثل […]

ادامه ...

دلی نسوخت برایت غریب جان دادیز مهر همسر خود ،بی نصیب جان دادی درون حجره ی در بسته ای غریبانهشکسته بال چنان عندلیب جان دادی به دست و پا زدنت […]

ادامه ...

ای مرغ جان کبوتر صحن و سرای توهفت‌آسمان صحیفۀ مدح و ثنای تو چشم رضا به ماه رخ دلربای توچشم فرشتگان خدا جای پای تو دل‌هـای عارفـان حـرم بـا صفای […]

ادامه ...

زاده زهرا میان حجره افغان مى ‏کنددر دل با کردگار حى سبحان مى‏ کند بس که جان سوز است آه وناله آن شاه دینشعله بر جان مى ‏زند دل را […]

ادامه ...

عاشقی را به وجد می آرییوسفانه تبسمی داری به کدامین ملیح رفتی کهچهره ای سبز و گندمی داری؟ وصف آیینه کار شاعر نیستاز لب خود شنیدنی هستی دوست دارم خودت […]

ادامه ...

متاب ای مه بر جهان که امشب، علیِ اعلی عزا دار است۲غـریبی در پشت درهای بستۀ حجره سر به دیوار است ندا آید ز آسمـان که شامِ فراق و هنگام […]

ادامه ...

هر که سر خدمت نگار نداردهر چه که هم باشد اعتبار ندارد بحث سر دیدن کریمی یار استور نه گدا بودن افتخار ندارد وقت کرم دست تو به دست گدا […]

ادامه ...

از پشت درب بسته کسی آه می کشدیوسف دوباره ناله زیک چاه می کشد در زیر پای هلهله ها این صدای کیست؟این پای کوب و دست فشانی برای کیست؟ از […]

ادامه ...